vrijdag 2 mei 2014

The Quiet Life ~ Het Rustige Leven & Kleine Huis

The Quiet Live, 'Het rustige leven'....dat is een term die me erg aanspreekt.

http://media-cache-ak0.pinimg.com/originals/f1/af/63/f1af6345e94d805e7a802ff89cd4513e.jpg

Bron: http://media-cache-ak0.pinimg.com/originals/f1/af/63/f1af6345e94d805e7a802ff89cd4513e.jpg

Ik denk daarbij vaak aan teksten uit de Bijbel over een 'stil leven' en een 'stil gemoed'. Ik ken ze niet uit mijn hoofd, maar heb ze er even bijgezocht.


1 Timotheus 2: 1 Ik roep er dan vóór alles toe op dat smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen gedaan worden voor alle mensen,  voor koningen en allen die hooggeplaatst zijn, opdat wij een rustig en stil leven zullen leiden, in alle godsvrucht en waardigheid. 
1 Petrus 3: 3 Uw schoonheid moet niet gelegen zijn in uiterlijkheden, zoals kunstig gevlochten haar, gouden sieraden of elegante kleding, maar in wat verborgen ligt in uw hart, in een zacht en stil gemoed. Dat is een onvergankelijk sieraad dat God kostbaar acht.

1 Thess 4: 11 En dat gij u benaarstigt stil te zijn, en uw eigen dingen te doen, en te werken met uw eigen handen, gelijk wij u bevolen hebben; 12 Opdat gij eerlijk wandelt bij degenen, die buiten zijn, en geen ding van node hebt. 
Bron: http://lizbarber.blogspot.nl/2011/07/true-beauty.html
Misschien spreekt mij dit zo aan omdat het contrast met de wereld om ons heen hierdoor soms zo zichtbaar is. Die wereld is vaak luid, schreeuwerig, pusht je om verder te gaan, meer te willen, voor jezelf op te komen door jezelf in de schijnwerpers te zetten. Bescheidenheid wordt daarin vaak gezien als balast, iets wat je in de weg zit om direct (lees brutaal), duidelijk en onomwonden je zegje te doen. Het is geen deugd (meer) om een zacht en stil gemoed te hebben. Niet iets wat het nastreven waard is. 
Van binnenuit

Ik ben geen professioneel bijbeluitlegger en weet niet precies hoe een stil leven eruit ziet. Maar het is wel zeker iets waar ik mij een beeld van vorm en wat ik ook wel ervaar. Ik denk dat een stil leven niet zozeer van de omstandigheden afhangt. Ik denk dat je een stil leven in een druk gezin kunt hebben. Dat het meer om rust en vrede van binnenuit gaat. Pas las ik in een boek over het verschil tussen 'gelukkig zijn' en 'echte vreugde hebben' (wel vertaald, eigenlijk komt het uit het Engels waar het volgens mij over het verschil tussen hapiness en joy gaat). Geluk hangt af van omstandigheden, maar vreugde kan je vinden ongeacht de omstandigheden. Niet altijd en overal, maar wel terugkerend. Soms ben je het kwijt en dan vind je het weer. Bij God. De bron van vreugde. Of bij de mensen die God op je pad brengt met wijze woorden. Dus indirect toch door God. Op die manier is een stil leven ook bij hem te vinden, denk ik.

Desondanks vind ik het ook prettig om concrete stilheid in te bouwen. Dat zal ook wel met mijn karakter te maken hebben. Als je aan het meten bent om een quilt te ontwerpen dan werkt dat het best tijdens een middagdutje van zoonlief, in complete stilte. Een waar kenmerk van de introvert geloof ik. Ik denk niet dat dit iets is wat God per se wel of niet waardeert. Het past gewoon bij mijn unieke karakter. Zo zal een ander met haar of zijn eigen unieke karakter misschien juist opbloeien en goed kunnen werken in een rumoerige, gezellige omgeving waar mensen in en uit lopen en waar van alles gebeurt. Het is maar waar je energie van krijgt :-)
Yep. We think the deep thoughts and ask the meaningful questions. Look out, we're the world-changers! :)

Karakter of een stilheid van binnenuit? Kaartje met een knipoog: "Wees op je hoede voor de stille mensen, ze zijn stil omdat ze eigenlijk denken."

Stil en stil
Er zijn dus volgens mij verschillende soorten stilheid. En verschillende soorten van een stil leven. Maar wat betreft een 'stil gemoed' begin ik wel steeds meer te beseffen dat daar volgens mij geen schreeuwerige, opvliegende levensstijl bij hoort. Iedereen schiet wel eens uit zijn slof, maar de vraag is 'hoe vaak?' en 'vind ik dat ook erg?' of zie je het als een gegeven, iets dat nu eenmaal wel eens gebeurt. Dat zijn wel vragen die me bezighouden. Zelfs als het terecht lijkt. De Bijbel zegt immers: 'een zacht antwoord keert woede af, maar een krenkend woord wekt toorn op' (Spreuken 15:1). En 'Wees ontzet, maar zondig niet; spreek in uw hart wanneer u op uw slaapplaats ligt, en wees stil'(Psalm 4:5). En Spreuken spoort ons regelmatig aan om te 'overdenken wat te antwoorden', 'zachtmoedig van geest te zijn', 'zoetigheid van lippen te hebben' (Spreuken 15: 15b, 17,18, 28/ Spreuken 16: 19, 21, 22, 23, 24, 32). Het roept op om onenigheid direct aan het begin te stoppen voordat ze als een waterloop losbarst (Spreuken 17: 1 en 14). 
Voor wie hier meer over wil lezen, zie ook deze teksten: Spreuken 10:12, Spreuken 12:18, Spreuken 21:19, Timotheus3:11, Jakobus 1:19, Jakobus 3:10) 
Ik heb over dit onderwerp veel teksten opgezocht omdat ik van nature een waar temperament kan hebben en hier dus best de leiding van de Heilige Geest in nodig heb. En God werkt sterk door Zijn Woord, dus wat dan beter te doen dan de Bijbel te raadplegen en te kijken wat de Bijbel zegt over onze manier van communicatie, situaties van onenigheid, het reageren op onverwachte onplezierige gebeurtenissen en in het leven staan?
Voor wie struikelt of valt
Uit het veld geslagen? Lijkt Gods eis te hoog? Ik kan natuurlijk zeggen dat Gods eis inderdaad te hoog voor ons is en dat daarom Jezus ook moest komen. Dat al ons falen door het offer van Jezus ons niet meer aangerekend hoeft te worden. Dat is waar. Maar misschien is het ook goed om even verder te kijken, want anders zou je het misschien niet eens meer proberen. En als je bij God hoort, weet dat Hij je liefheeft en Zijn Zoon voor je heeft gegeven, wil God ook groei geven. Die komt niet uit de lucht vallen. Meestal moet je daar wel zelf in meewerken met Gods Geest, Dus de Bijbelgedeelten die Hij op je hart legt serieus nemen en proberen na te streven, met vallen en opstaan.Ter bemoediging bij dat vallen, vond ik echter ook twee hele mooie teksten.

Jakobus 3:2 
" Want wij struikelen allen in veel opzichten. Als iemand in woorden niet struikelt, is hij een volmaakt man (of vrouw, red.), die bij machte is om ook het hele lichaam in toom te houden."

Spreuken 24: 16 
"Want al valt een rechtvaardige zevenmaal, hij staat weer op, maar goddelozen struikelen in onheil." 
 
Oeps!
Okee, ik kan het niet ontkennen, ik voel me een beetje een predikster. Oeps, dat was niet de bedoeling toen ik aan dit blogje begon. Meestal begin ik maar een eind met typen en zie ik waar ik eindig. Op dit moment zitten wij naar de directe zin van het woord niet echt in een rustige tijd. Er zijn allerlei - wel positieve-  ontwikkelingen gaande die ons leven voor ons idee nogal op z'n kop zetten. Gevoelens en gedachten overspoelen ons soms. Maar door Gods Woord word ik ook zelf weer bepaald dat er op een diepere manier wel stilheid kan zijn, we weten ons gedragen door God. Hij opent deuren, bevestigt stappen, zal ons ook door de dingen heenleiden die nu nog onduidelijk zijn. "We zijn nergens zo veilig als in het midden van Zijn wil."  Die uitspraak, volgens mij een Amerikaanse, spreekt me erg aan. Dat maakt dat er in alle gedachten toch een soort stilheid is, een rustpunt. Maarrr....ik zou het ook niet erg vinden als ons 'rustige leven' weer een beetje meer terugkomt ;-) Dat zal binnekort ook hopelijk wel weer.

Omdat het lijkt alsof in onze haastige, gejaagde maatschappij 'rust' en 'stilte' toch wel weer begrippen zijn die opnieuw gewaardeerd worden, iets waar mensen naar op zoek zijn, wilde ik dit hardop-denk-opzoek-en-opschrijf-blogje toch graag met jullie delen. Gods woord is krachtig en keert nooit leeg terug, dus wellicht kunnen een of meerdere teksten iemand anders ook opbouwen, troosten, verblijden, op scherp stellen...ik hoop het van harte.

Moed om te volgen en te naderen tot God
Om niemand met een gevoel van onmacht of somberheid te laten zitten (kan dat nog na die twee bemoedigende teksten uit Jakobus en Spreuken?) wil ik ook graag dit citaat van Cindy Woodsmall delen (uit 'Als de morgen komt') : 

"Vrijheid heeft te maken met de moed om God te volgen en niet de vrees om Hem te mishagen."

En van een kaartje dat ik ooit ontving:

"Gods help is timely help.
Not too soon.
Not too late.
Just on time.
May God give us more of HIM, 
more of his GRACE for this moment.
Let us come boldly 
to the very throne of God
and stay there
to receive His mercy
and to find grace
to help us in our times of need." Naar Hebr. 4:16

En tenslotte

'Nee,
ik ben
stil geworden,
ik heb
mijn ziel
tot rust gebracht.
Als een kind
op de arm van 
zijn moeder,
als een kind
is mijn ziel
in mij.'
Psalm 131-2

En o ja, 'it's not all about us' (daar waar het Kleine Huis om de hoek kwam kijken)

Het 'draait niet allemaal om ons.' Dat is waar ook. Met al dat zelfonderzoek en je weg proberen te vinden, verlies je soms het oog op God om wie God zelf is. Om eerlijk te zijn, las ik net nog even de boeken van het Kleine Huis door omdat daar vaak een zachtmoedig karakter wordt geprezen en beschreven, denk aan Ma Ingalls en Laura's strijd om ook zachtmoedig te zijn. Maar wat trof ik daar, in het begin van het eerste boek? Dit stukje (Uit "De Stad op de Prairie', door Laura Ingalls Wilder, blz. 15,16):

Mary was altijd goed geweest. Soms zó goed dat Laura het nauwelijks kon verdragen. Maar nu leek ze anders. Laura begon er ineens over.
'Vroeger deed je altijd je best om goed te zijn, zei Laura. 'En je was altijd goed. Het maakte me soms zo kwaad dat ik je wel kon slaan. Maar nu ben je goed zonder er moeite voor te doen.'
Mary bleef staan. 'O Laura, wat verschrikkelijk! Heb je nu wel eens zin om me te slaan?'
'Nee, nooit', antwoordde Laura oprecht.
'Echt niet? Zeg je dat niet alleen uit aardigheid of omdat ik blind ben?'
'Nee, echt niet, Mary, eerlijk. Ik denk er bijna nooit aan dat je blind bent. Ik...ik ben gewoon blij dat je mijn zus bent. Ik wou dat ik zo zijn kon als jij. Maar ik denk dat me nooit zou lukken.' Laura zuchtte. ' Ik weet niet hoe je zo goed kunt zijn.' 
'Ik ben het niet echt', zei Mary. 'Ik probeer het te zijn, maar als je kon zien hoe opstandig en slecht ik me soms voel, als je kon zien hoe ik van binnen echt ben, zou je niet op me willen lijken.'
'Ik kan zien hoe je van binnen bent', sprak Laura haar tegen. ' Je bent altijd geduldig en nooit slecht.' 
'Ik weet waarom je me wilde slaan', zei Mary. ' Omdat ik me aanstelde. Ik wou niet echt goed zijn. Ik deed voor mezelf alsof ik een goed meisje was, maar ik was ijdel en trots, en ik verdiende dat ik er een klap voor kreeg.'
Laura schrok ervan. Toen, opeens, voelde ze dat ze dit steeds geweten had. Maar toch. Zo was Mary nu niet. ZE zei: 'O nee, zo ben je niet, nu niet, niet echt. Je bent goed.'
'We zijn allen zondig en geneigd tot het kwade', citeerde Mary uit de Bijbel, 'maar dat geeft niet.'
'Wat!' riep Laura.
'Volgens mij moeten we niet zoveel over onszelf nadenken, of we slecht of goed zijn', legde Mary uit.
'Maar... lieve help!  Hoe kan iemand goed zijn zonder erover na te denken?' vroeg Laura.
' Ik weet het niet, misschien kan het ook niet',  gaf Mary toe. 'Ik weet niet goed hoe ik moet zeggen wat ik bedoel. Maar...het is niet zozeer denken, als....als gewoon weten. Gewoon overtuigd zijn van de goedheid van God.' 
Laura bleef staan en Mary ook, omdat ze niet verder durfde zonder Laura's leidende arm. Daar stond Mary, midden in die groene, bloeiende zee van gras dat golfde in de wind, onder de grote blauwe hemel en de witte zeilende wolken, en ze kon niet zien. Iedereen weet dat God goed is. Maar Laura kreeg op dat moment de indruk dat Mary er op een heel bijzondere manier van overtuigd moest zijn.
'Je bent er zeker van, is het niet?' zei Laura.
'Ja, ik ben er altijd zeker van,' antwoordde Mary. ' De Heer is mijn Herder, mij zal niets ontbreken. Hij leidt mij langs stille wateren. Dat vind ik zo mooi....'

-

Ik ook! 
http://media-cache-ec0.pinimg.com/originals/0e/82/ac/0e82acc807a5e59313783505efbf12a1.jpg
De prairie, bron:  http://media-cache-ec0.pinimg.com/originals/0e/82/ac/0e82acc807a5e59313783505efbf12a1.jpg


8 opmerkingen:

  1. Mooi!
    Ik ben de kinderen nu aan het voorlezen uit: ' De lange winter'. Niet erg toepasselijk in de lente;), maar het blijven heerlijke boeken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel Annemieke, ik ben het helemaal met je eens. Wat heerlijk is het he, als je de waarde van "slow" kent en dat toe kan passen op je eigen leven. Ik heb al je verwijzingen opgeschreven en ben dat aan het nalezen/bestuderen in de bijbel. Erg leerzaam en heerlijk om die bevestiging van onze Vader te krijgen.

    Hartelijke groet, Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo'n mooi filosofisch stukje heb je hier geschreven. Echt, ik had het nodig om dit te lezen in het midden van mn eigen hectische leven. Mooi ook dat stukje van Mary en Laura. En dat kaartje met de tekst dat introverte mensen stilte nodig hebben om diep te denken is ook zo waar. ik herken mezelf erin en ook 1 van mn meiden. Dromerig voor je uit staren temidden van de drukte van het gezin en dan diepe filosofische gedachten hebben, ja, dat herken ik ;-) Succes met alle beslissingen die jullie moeten nemen en alle dingen die op jullie afkomen, heel veel liefs marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is prima om een predikster te zijn, als je iets te zeggen of te delen hebt. Dank je wel weer voor dit mooie stukje! Ik geniet altijd enorm van je blog!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook ik geniet met volle teugen van je schrijfsels en gedachten!
    Echt waar...
    Wat heb je dit mooi weten te brengen.
    Dicht verweven met zijn woord,
    dat is krachtig lieve Annemieke!

    Misschien spreek het mij zo EXTRA aan omdat ik veel dingen herken die je schrijft.
    In de stilte verblijven, dicht aan Zijn hart zijn, werken met de handen en oneindig denken, bidden en zingen (aanbidden)...
    Ja...
    dat is iets waar ik energie van krijg :-)

    Fijn om een kijkje in jou hart te mogen nemen,
    en samen ons te verdiepen en verheugen in HEM!

    DANKJEWEL!

    LIEFS, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi geschreven/verwoord. Ik herken veel van mezelf in je blog.
    Liefs, Marike
    ps. wil je me nog even mailen over de workshop? Ik heb jouw juister emailasdres niet ;-) dagelijksbrood 'at' gmail 'punt' com

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blond: het is niet Gmail maar hotmail.... ;-)

      Verwijderen
  7. Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.