vrijdag 3 januari 2014

Onvergetelijk jaar

Allereerst aan alle lezers de beste wensen voor 2014, dat jullie jaar vol zegen mag zijn!


 Mag ik eerlijk zijn? Ik kan mijn draai in het nieuw jaar maar niet zo goed vinden. 2013 was een geweldig jaar voor ons. Onze zoon kwam bij ons, we maakten de reis van ons leven naar Zuid-Afrika om daarna terug te keren naar een huis en een leven dat nooit meer hetzelfde zou zijn. En daarnaast waren er nog vele, vele zegeningen. En nu is dit jaar voorbij. Een jaar dat altijd in onze herinnering zal blijven omdat dit het jaar was dat onze lieve zoon bij ons kwam.

En nu dus een soort after-feestdagen-dip. Ik realiseer me dat ik niet perfect ben. Als ik de feestdagen voluit vanuit Christus had beleefd dan zou dat nu met het begin van het nieuwe jaar niet minder moeten zijn. Maarrr....ik ben ook gewoon gek op alle dingen die voorbij gaan. Helaas misschien? Je weet wel, de decoraties, de winterse sfeer, films met sneeuw en kerstmuziek, vuurwerk, lekker koken en eten, de knutselwerkjes rondom dit alles en de spontane acties die juist in deze tijd zo tot hun recht komen.

 
En nu dat over is, krijg ik de kriebels. Een nieuw jaar, een nieuw...dagschema, kookplan, interieur-plan etc. Ik wil alles tegelijk veranderen. Was alles dan zo slecht in 2013? Nee, natuurlijk niet. Dus focus ik me op wat ik écht graag wil veranderen. En dat is ons intertieur. Ik heb er lekker over na lopen denken en met manlief gebrainstormt en bedacht dat ik ons huisje wat meer de vintage/cottage-style/Greengate/ Cath Kidson/ retro/ rommeltjes-look wil geven. Ik heb gemerkt dat ik de roomwitte leefruimten van een ander altijd wel erg bewonder, maar dat ik mijzelf daar veel te veel mee beperk. Ik houd nu eenmaal van grote rozenprints, polka dotten, kleurig haakwerk met granny squares etc. Dus met een rustige basis moet het vast lukken om het komende jaar lekker aan de slag te gaan met deze nieuwe plannen.

Waarschuwing: wie niet tegen dieren slachten kan, kan onderstaande 2 alinea's beter niet lezen. Hoewel er op geen moment sprake is van een dier dat echt lijdt.

Op Homestead-gebied hebben we weer kleine stapjes gezet. Net voor oudejaarsavond werden we gebeld of we niet op oudjaarsdag ergens een haan wilden slachten? Aangezien de haan luid kraaide en erg gemeen was tegen de overige hennen. Nu is het onze wens in de toekomst -denk: eerst een ander huis- slachtkippen te houden (alleen voor onszelf) dus stemde manlief in en dook eerst het internet op om filmpjes te bekijken met ironische namen als 'menselijk (humanely) doden van een kip' etc. Deze keer lukte het mij zelfs om bijna alles mee te kijken, waar ik best een beetje trots op was. Als we onze plannen door willen laten gaan, moet ik emzelf natuurlijk wel een beetje harden. Enfin, het doden is niet zo lastig en manlief besloot dat de manier waarop hij het één keer eerder had gedaan (bij onze eigen, zieke kip) toch de meest diervriendelijke manier was. Het echte slachten (ontleden, zeg maar) leek moeilijker. Op Oudjaarsdag gingen we gewapend met messen en koelbox naar schoonzus die hoogzwanger assistentie verleende :-) Alles verliep goed. Het blijft lastig dat er veel leven in een kip blijft zitten, ook al is de kip al dood. Het kipje was wel heel rustig en manlief heeft zijn oefening gehad en er wat leerpunten uit meegenomen.


 Het was wel jammer dat het op oudjaarsdag was, want na het doden moesten we direct door naar het feest. Als we meer tijd hadden gehad dan hadden we een tweede, heel belangrijke stap kunnen zetten: het echte slachten, ingewanden eruit etc. Ik heb nog wel een paar handjes veren geplukt, gewoon om te kijken hoe dat werkt. Maar dat bleek echt absoluut niet moeilijk of vies te zijn. Integendeel nadat de veren eraf kwamen, kreeg je direct al het idee dat het beest van 'dier', 'vlees' werd. Zonde, zonde, zonde dat we de goede, dikke kip uiteindelijk niet direct konden verwerken en dat we 'm dus ongebruikt moesten wegdoen. Hopelijk komt er nog eens een momentje om dit te oefenen en komt het dan wel uit. Niet omdat we kicken op het zelf slachten of een heftige ervaring. Maar omdat we ons bewust willen zijn van wat er gebeurd voordat vlees op je bord belandt. Omdat we waardering willen hebben voor de kip die ons het vlees geeft. Om het beest rustig te maken voordat het dood moet. Om vlees te eten van dieren die geen hectische transporten hebben meegemaakt, die niet gestresst waren of in no time opgefokt werden. Vlees van dieren die hebben kunnen scharrelen, die goed voer kregen en een leven hebben gekregen naar hun aard. Dat is ons ideaal voor de toekomst en om die kant op te kunnen groeien hebben we 2013 afgesloten met een mooie stap in die richting.


Voor wie er in is geinteresseerd: de filmpjes - echt heel respectvol.

De volgende dag lag onze eigen lieve haan, Petertje, dood in zijn hokje. Dat hadden we al wel verwacht. Hij is mooi bejaard geworden. Geen haar op onz hoofd die dacht aan het ontleden van deze haan :-) Hij is zelfs als enige van de kippen begraven. Het was de eerste kip die we ooit hebben gekocht. We dachten dta het een hen was en het bleek een haan te zijn. Hij lag op een randje van zijn hok in de dierenwinkel en sliep met kleine snurkjes. Toen hij wakker werd, gaf hij een paar grote gapen. Als kippen-leken wisten we niet eens dat kippen kónden snurken en gapen. We waren direct verkocht. Hij overleefde de andere kipjes (hoewel hij de underdog was) die doodgingen aan snot. Hij overleefde nog 2 hennen die we er later voor hem bij gekocht hebben. Vorige week stond hij nog wakend naast een maiskolf met bietjesdip die we als tractatie in het kippenhok hadden gehangen. Waarschijnlijk denkend dat het een grote, enge vijand was waartegen hij de hennen moest beschermen. Maar de laatste dagen zat en lag hij alleen maar hoogbejaard te wezen en te slapen in zijn hok. Hij leek pijn vrij, hij at nog wel en was dik zat. Het was dus echt ouderdom dus hebben we hem in alle rust laten dood gaan. Hij was op de grond gaan liggen in het hok en de dikke zwarte hen kwam nog bij hem scharrelen. Dus hij is warmpjes heengegaan, slik.



Nog even een terugblik op Kerst (niet alles). Op Kerstavond hadden we de Kerstavonddoos geopend. Dat was een doos met een pyama voor zoon, sloffen voor mamma, iets lekkers voor pappa en ons allemaal, een filmpje en twee gekke mutsen. Daarna hebben we lekker op de bank een filmpje gekeken.
 






Koffie, Kleine Huis Op de Prairie Kersteditie, lichtjes aan...geen wonder dat ik december een beetje mis!


Weet je wel, die aflevering dat er eigenlijk geen geld is voor cadeaus en iedereen zijn uiterste best doet om toch voor de familieleden iets moois te regelen. Laura verkoopt haar lieve pony zelfs om een fornuis voor ma te kopen.Geweldig. Met de moraal er drie dubbeldik opgelegd. Soms helemaal niet erg :-)


 Yes, eindelijk tijd voor de kerstavonddoos!

Met Kerst hebben we elkaar cadeautjes gegeven in gouden, wit/ zilveren en aarde-kleurig papier. Het gouden cadeau stond voor het goud van de wijzen en was iets wat voor de ander heel waardevol is, het wit-zilveren cadeau was iets 'spiritueels'/ iets wat met God te maken heeft omdat wierookhars ook wit is en in de tempel gebruikt werd voor aanbidden en offers e.d. Het derde cadeau was iets in aardekleur verpakt omdat mirre die kleur schijnt te hebben en dat cadeau was iets voor het lichaam, zoals badschuim. Mirre was ook een soort zalf. Zoon begreep het natuurlijk nog niet allemaal maar hopelijk wordt het een familietraditie waar hij elk jaar iets meer van gaat begrijpen.Ik hoorde er voor het eerst over van mijn penvriendin uit Amerika. Voor meer informatie hierover zie: http://community.babycenter.com/post/a15547455/gold_frankincense_and_myrrh_christmas_gifts  




  

Tijdens de voorbereiding op Kerst en ook tijdens Kerst benadrukten we steeds de link met de wijzen en spraken we erover dat het mooiste cadeau van alles is, dat Jezus op aarde is gekomen. En ook spraken we erover wat voor een cadeau wij aan God zouden kunnen geven. (Dat we van Hem houden, maar ook bijv. een lied voor Hem zingen etc.) De kerkdienst 's ochtends was schitterend. De tekst voor de preek was Lucas 2:11, precies de tekst die zoon geleerd had. Wat mooi!!! Elke keer als de tekst voorbij kwam, stootte ik hem aan en zeiden we het zachtjes mee. 'Hee, dat is jouw tekst.' Dat hij met z'n 3 jaar al zoveel herkenning kon vinden in de dienst, vond ik  heel fijn. Ook de muziek was erg mooi, echt feestelijk. Passend voor het feest van een Koning. 



Nieuw haakprojectje vanuit dit geweldige aan te bevelen haakboek.

Dekentje voor nieuwe nichtje of neefje, helemaal klaar.


Oliebollen, deze keer ook hartige met garam masala, prei en bosui en een lekkere klodder mango chutney


Mijn geschenk voor Kerst...inmiddels net halverwege. Lezen gaat toch iets minder snel nu, maar ik geniet er wel helemaal van!



En ondertussen is het alweer januari 2014. Gisteren de eerste stappen in het nieuwe-stijl-plan gezet: de achterwand van de kast bespannen met gecoate stof van Cath Kidson. Ik wil nog meer kant en misschien kleine vlaggetjes toevoegen, maar het komt al heel dichtbij het idee dat in mijn hoofd zit. 



Voor,

 halverwege,


En voila!

 






O ja en de kerstboom is weer weg. Op 1 januari direct. Manlief is altijd erg enthousiast met het opruimen. Bijna net zo enthousiast als ik ben met het optuigen. Nou ja, ik moet zeggen: je hebt altijd wel een heleboel extra ruimte in huis als alle kerstspullen weer weg zijn.  








Vanmiddag begonnen met lades uitruimen de stofjes sorteren. Ook een leuk klusje. Maar dan moet je natuurlijk niet gaan bloggen :-) Nou, maar weer gauw verder. Hartelijke groeten, 

Annemieke

PS. Excuses voor typefouten, die lijken er met de afleidingen ook steeds meer te komen ;-)

12 opmerkingen:

  1. Jij ook een gezegend nieuwjaar toegewenst.

    Wat een mooi idee van de cadeaus.
    Zeker iets om in overweging te nemen.

    Lekker fleurig zo'n stofje tegen de achterwand.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jullie ook veel zegen gewenst voor het nieuwe jaar! En ik ga vol belangstelling de verandering in je interieur bijhouden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jij ook een mooi en gezegend jaar gewenst, met je gezin!

    Mooi om te lezen hoe jullie het rond kerst hebben gedaan en zoeken naar tradities in jullie gezin. Wij hebben dat ook en de kinderen vinden dit altijd erg mooi en het bindt ook samen, als gezin.

    Je kast is leuk geworden, wat zo'n stofje niet kan doen! Veel plezier met het bedenken van andere veranderingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jullie ook een gezegend 2014 toegewenst!
    Ik heb ook wel tijden dat ik (te) veel met de aardse dingen bezig ben.
    Ik vind het soms moeilijk een balans te vinden. Heb de laatste tijd van het jaar tegen mezelf gezegd, dat ik tevreden moet zijn met wat ik heb. Maar het begint dan toch weer te kriebelen...en het geeft mij altijd weer meer power, en tegelijk is het ontspannend om zo lekker bezig te zijn.
    Dan mag het ook denk ik, als we God maar niet vergeten, en dagelijks tijd voor Hem vrijmaken.
    Je kast is in ieder geval erg leuk geworden!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wow! Wat een lang verhaal! Gezellig hoor! En wat is je kast mooi geworden, heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Veel heil en zegen en voor ons lezers wens ik veel mooie blogjes.

    Heftig die kast zo! Spannend hoor.

    Wij zijn van die mensen die niet gauw veranderen ...Kussens kaarsen

    Succes en groet bij het lengen van de dagen!
    Roos

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw wat is je kast mooi geworden! Staat goed bij het romantische servies (wat heb je veel!!! ben goed bedoeld jaloers ;) )
    Bijzonder om te lezen hoe jullie kerst 'down-to-earth' hebben gemaakt en alle facetten hebben gebruikt om de Heer Jezus uit te lichten. Een inspiratie voor mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jullie ook een gezegend nieuwjaar toegewenst.
    Ik heb de guirlande, Davidsster etc nog hangen en liggen hoor, had het half november al hangen/liggen, en vooral nu er (althans dat zeggen ze) nog winterweer aan komt maakt dat het gelijk ook zo knus in huis.
    Slachtkippen houden is ook nog één van onze 'wensen'. We weten alleen nog niet goed of we dat nu al gaan doen. We zouden ze dan eigenlijk in de buurt van onze andere kippen moeten doen, alleen denk ik dat Karel (haan) daar niet zo blij van wordt. Je kunt ook kippen halen in Oudewater, volgens mij is er ook een afhaaladres in Gouda. Moet erg goed zijn, wij hebben het zelf nog niet gedaan. Staat wel op de doelen-lijst om het iig een keer te proberen.
    Mijn schoonouders hebben al wat jaren op rij steeds 10-12 kalkoenen, die vlak voor de kerst geslacht worden door m'n man, z'n vader en z'n broer. Een hele klus, maar het loont enorm.
    Ik ben erg benieuwd naar de verdere veranderingen in je huis, je kast is iig erg mooi geworden!!
    Lieve groeten, Marike

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Een RIJK GEZEGEND nieuw jaar voor jullie allemaal!!!

    Mijn hoofd zit nog even bij het KIPPEN SLACHTEN...
    O meid...
    ik zou het ook heel graag zelf willen KUNNEN :-)
    Maar dat zal vrees ik niet gaan met de knuffelkipjes die we nu hebben :-)
    Ach...
    ze leggen een lekker ei en geven ons veel plezier dus die mogen wat mij betreft blijven.
    Maar ik wil je echt heel hartelijk DANKEN voor de filmpjes,
    heel helder en informatief.

    En die arme haan van jullie...
    ik moet echt zo lachen wat je over hem schrijft.
    Ik snap zo goed dat jullie voor hem zijn gevallen :-)
    Manlief en ik liggen ook altijd weer flauw van de lach als wij onze haantjes zien geeuwen,
    hi hi...

    Ik vind je kast heel GEZELLIG geworden!
    Een ontzettend leuk project.
    Veel plezier en inspiratie gewenst voor eventuele verdere plannen.

    LIEVE GROETEN, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Veel zegen gewenst het komende jaar! Dat slachten lijkt me niet zo erg, het plukken ook niet, maar dan het snijden brrrrr..... ;-)
    Leuk die kast zeg! Ik wilde mn keuken ook een beetje in de greengatestyle gaan veranden, wist je dat greengate ook mooie stofjes heeft? Ook op sfeerleven.nl heb je leuke dingen voor een 'cottagehuis' . Succes met inrichten, wordt vast erg gezellig!! Liefs marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Kippen slachten ook wel gedaan. Laatst hebben we een tweetal kalveren geslacht. Lekker hoor. Je haan had je toch niet kunnen eten,tenminste het wordt altijd gezegd dat als je een beest dood vind je het niet moet eten.
    Leuke kast zo. Het blad Country Woman zou wat voor je zijn. zie hun webpage.
    Zijn ooit van plan om ooit zelf te bouwen en hou van een loghouse,maar manlief niet zo. Okay, uhm als little house on the prairie or a barn style house. Beneden vee en boven wonen. Yup, that is it.
    Maar voorlopig zijn het dromen..
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Leuk je kast! En voor als je nog iets wilt borduren in deze stijl, is het boekje Stich by stich van Petra Hoeksema echt leuk, zij gebruikt de kleuren van Greengate en Cath Kidson....

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.