vrijdag 22 november 2013

Uitdaging - matigheid - voorraad en zelf maken


"Laat je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet"
Woorden van Jezus zelf als het gaat om geven.
Meestal wordt dat nog wel eens verder doorgetrokken: laat niets weten van al het goed (dus ook het niet materiele)  wat je doet, want je beloning ligt bij God en niet bij de mensen. 
Eerlijk gezegd is dit een punt waar ik al lang mee worstel en waar ik nog steeds niet uit ben. 

 2 voorbeelden:

1. The Duggar Family. Deze grote Amerikaanse familie met 19 kinderen leeft volgens de regel: Jezus eerst, dan anderen, dan jezelf. Ze doen veel inspirerende dingen, steken de handen uit de mouwen voor anderen, zegenen de mensen om hun heen met een lach, woord of met daden. Dit wordt in beeld gebracht in TV-shows. In de boeken die ze schrijven vertellen ze meer over hun band met Jezus en hun motivatie. Critici zeggen dat ze hun goede daden teveel ten toon spreiden, maar ze worden ook veel geprezen en ze inspireren anderen om vriendelijker, geduldiger en minder op zichzelf gericht te zijn - om maar een paar dingen te noemen. En in hun boeken verwijzen ze naar de bron van alle goeds: God zelf.

2. Een dominee in een dorp hier in Nederland die veel van zijn salaris gebruikte om mensen te helpen. Hij sprak er niet over, maar op een of andere manier kwam toch uit dat hij 'meer deed dan de mensen weten.' Omdat het toch uitkwam kon hij toch een inspirerend rolmodel zijn en gaf het gebeuren een les in nederigheid. Maar als het nu niet was uitgekomen? Als hij erover had gesproken had hij misschien andere kunnen inpsireren om anoniem gaven te geven aan hen die in nood zitten.


Zie je? Alles heeft twee kanten en ik denk dat christenen hier hun eigen hart mogen onderzoeken en dat het één niet per se goed en het andere niet per se fout is. Bescheidenheid past misschien ook meer bij onze volksaard. Zelf heb ik ontzettend veel leuke ideeen opgedaan via Amerikaanse blogs die dus wel heel veel (eigen) goede daden beschrijven. In het begin vond ik het soms wat trots overkomen maar inmiddels heb ik er veel goed ideeen uit geput en begrijp ik dat de blogs voornamelijk bedoeld zijn om mede-christenen op te bouwen. In de geest van Titus 2, waar staat:

Evenzo moeten de oudere vrouwen in hun gedrag zijn zoals het heiligen past: geen kwaadspreeksters, niet verslaafd aan veel wijn, maar leraressen van het goede.
  Betoon uzelf in alles een voorbeeld van goede werken. Betoon in het onderwijs zuiverheid, waardigheid, oprechtheid,
en spreek een gezond woord, boven alle kritiek verheven, zodat de tegenstander beschaamd zal staan en niets kwaads van u te zeggen heeft. 
Dat laatste is natuurlijk altijd moeilijk, want tegenstanders zullen zonde vinden als ze die zoeken. Eén van de dingen die ik van The Duggar Family erg bewonder is hoe ze met kritiek omgaan, dat lukt mij op zo'n manier niet. Ze kijken of er oprechtheid in schuilt, of het waar is en zo ja dan doen ze er wat mee en zo niet, dan laten ze het voor wat het is. Ze zullen het wel geleerd hebben, denk ik, door de bakken kritiek die over het gezin zijn uitgestort. Maar waar het mij vooral om gaat is dat God ook kijkt naar de zuiverheid van je intenties en de oprechtheid van je daden. Het is niet aan mij om zusters in het geloof te bekritiseren omdat ze hun eigen goede daden in het voetlicht brengen. Ik kan er juist van leren, zij zijn 'leraressen van het goede.' Beter dát lezen, dan de roddels in een roddelblad toch? En bovendien is het ook niet juist om meteen het negatieve te verwachten: God ziet het hart aan, hij ziet de motivatie van de schrijfsters. 

Bovenstaande moest ik eerst even kwijt voordat ik zelf zover kon komen iets te schrijven over onze persoonlijke uitdaging van de week. Waarbij ik jullie van harte wil uitdagen om op een of andere manier zelf te kijken of je ook mogelijkheden ziet die hier in het verlengde van liggen.

De uitdaging
Ongetwijfeld hebben jullie gehoord van de ramp op de Filipijnen. Op de een of andere manier raakte het nieuws ons heel erg. Misschien omdat we de Fillipijnen eerder nog hadden overwogen als adoptieland (voor we ons inschreven voor Zuid-Afrika)? Ik weet het niet, maar wat ik wel wist is dat ik graag wat wilde doen, maar dat we net een grote kostenpost hadden gehad aan onder andere Sinterklaascadeaus en we nog een paar grote posten in het vooruitzicht hadden.

Bron: EO. (Ook als je niet gelooft dat geld goed terecht komt in grote landelijke acties, kan je moeite nemen om verder te kijken. Bijvoorbeeld de EO en adoptieorganisatie Wereldkinderen hebben kleinschalige projecten, mocht je daar meer vertrouwen in hebben.)

Toch wilden we erg graag iets meer doen dan een kleine gift geven, dus zondag na de kerk hebben we op allerlei manieren nagedacht hoe we dat zouden kunnen doen. We maakten er een echte brainstorm van en van koekjes bakken en zelf iets maken kwamen we uit op een fancy fair en wat al niet meer. Toen zijn we realistisch gaan kijken naar ons eigen energieniveau, beschikbaarheid van ruimten en wat iets nu eigenlijk echt oplevert ten opzichte van wat je er in stopt (je moet wel 10 koekjes-ladingen verkopen voor 4 euro per stuk om slechts 40 euro op te halen etc.) Uiteindelijk kregen we een inzicht dat helemaal  bij ons past. Wij budgeteren namelijk bijna alles, dus in plaats van iets te maken waarbij je eerst nog geld moet uitgeven en dat ervan aftrekken, dacht ik dat ik beter zou kunnen besparen. Een grote wekelijkse kostenpost wordt gevormd door de boodschappen. Bovendien zou een weekje matigheid ook geen kwaad kunnen en wordt je door je matige eten de hele week herinnert aan de mensen voor wie je het doet. Ook kwam er na de start van deze actie dankbaarheid in ons hart dat we zelfs na een eerdere week van matige boodschappen nog steeds zoveel voorraad hadden om heerlijke maaltijden mee te maken. In de Fillipijnen is geen voorraad meer in de getroffen gebieden en dat zet je dan weer extra stil: zelfs als je matig wilt zijn, heb je nog steeds meer dan de armen in een ander land... 

Onderstaande foto's geven een idee van hoe ik te werk ben gegaan: eerst inventariseren wat er in huis was, uit de bijna onmogelijke combi van ingedrienten zo'n 6 maaltijden samengesteld, waarbij het de sport was zo weinig mogelijk extra ingedrienten te kopen. Daarna een boodschappenlijstje gemaakt dat erg beperkt was. Uiteindelijk in de winkel toch nog iets meer nodig gehad, maar al met al toch weer voor een onwaarschijnlijk laag bedrag boodschappen gedaan. Zaterdag trekken we het bedrag dat uiteindelijk is uitgegeven af van het bedrag dat in het budget stond en wat over is hebben we bespaard voor de actie.

voorraad bekijken, eertse ideen voor maaltijden


Mijn uitdaging is: heb je ook nog een gebied waarop je kunt bezuinigen? Veel mensen vinden het  in de crises en tijd van feesten wellicht moeilijk om te geven, maar denk dan eens aan iets wat je misschien kan besparen. Voor ons ligt het duidelijk in de boodschappen, voor een ander misschien een kappersbezoek wat uitgesteld/ overgeslagen kan worden of een kledingbudget dat gehalveerd wordt. Wie weet wat je zo nog (extra) kan doen! 
Micha 6:8 Hij heeft u, mens, bekendgemaakt wat goed is en wat de HEERE van u vraagt: niets anders dan recht te doen, goedertierenheid lief te hebben en ootmoedig te wandelen met uw God. 
Daar staat dan weer een verwijzing naar Deutronomien 10: 12 
12 Nu dan, Israël, wat vraagt de HEERE, uw God, van u dan de HEERE, uw God, te vrezen, in al Zijn wegen te gaan, Hem lief te hebben en de HEERE, uw God, te dienen, met heel uw hart en met heel uw ziel.
 
En als je dan verder leest in Deutronomien, zie je wat 'Zijn wegen' zijn: 

17 Want de HEERE, uw God, is de God der goden en de Heere der heren; (...)18 Die recht verschaft aan de wees en de weduwe, Die de vreemdeling liefheeft door hem brood en kleding te geven.
Amen. Toch?

Bonen weken. Een voorraad gedroogde bonen, geeft je al zó 2 maaltijden! + een lekkere bonensoep met enkele spekjes en veel Mexicaanse kruiden (komijn, paprika, cayennepeper, zout, uipoeder en verse knoflook en ui). Een voorraad uien helpt ook!


Mmm...ook lekker als lunch.


Favoriet van zoon: pannekoek met spek!





Zelf noodels maken van ei, bloem en melk. Simpel, goedkoop en het geeft voldoening om het zelf te maken! Recept: http://themamasgirls.com/homemade-noodles/

Al met al hebben we ook nog prima gegeten. De matigheid zat 'm vooral in veel minder vlees in het eten. En weinig luxe: als ik echt lekkere koekjes wil, moet ik ze zelf bakken, anders moeten we het doen met biscuitjes en pepernoten van vorige week. Ook prima toch? Het enige vlees dat we deze week hebben gegeten met z'n 3 tjes was 240 gram gehakt en een duo pakje spekjes. Daarnaast nog 1 x vis. En ik heb geen klachten gehoord van man en kind: integendeel :-)

5 opmerkingen:

  1. Wat een mooie manier om bezig te zijn met dat wat op je pad kwam.
    En net wat je schrijft, ik denk dat het vooral om de houding gaat als je iets verteld van wat je doet voor een ander.
    Is het voor jezelf of voor God.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt Annemieke! Komende zondag wordt er bij ons in de kerk gecollecteerd voor de Filipijnen. Wij hadden ook al nagedacht hoe we het dicht bij onze kinderen zouden kunnen brengen. Op school wordt er veel over gepraat, kinderen verzinnen van alles om geld op te halen. We hadden al afgesproken om de kinderen van hun eigen geld iets te laten geven. Onze tweede zoon zei: 'Dat zal niet veel opleveren. Ik heb helemaal niets meer!'
    Jullie idee van jezelf iets ontzeggen, en zo geld te besparen dat je vervolgens weggeeft, spreekt me wel aan. Zo kan ook de zoon die geen geld heeft, toch iets geven. (En wij ook, al is het salaris nog niet gestort!)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow, wat een mooi, open stuk! Ik leer altijd zoveel van je, Annemieke! Ik vind je een mooi mens, zo open en eerlijk en kwetsbaar, maar ieder in zijn/haar waarde latend. God bless you! En je gezin! Liefs, Grace

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bedankt voor het mooie, eerlijke en inspirerende stukje!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi om te lezen en over na te denken... dank je.

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.