donderdag 31 oktober 2013

Reden tot een feestje?


Uit de film Luther (niet geschikt voor kinderen)

Vandaag is het Hervormingsdag / Reformatiedag. Als kind was ik al verzot op geschiedenis, dus dit was een dag waar ik me op verheugde: spannende verhalen over monniken, ridders, een keizer, goed en kwaad, zwart-wit... Later begon het toch te knagen. Is die enorme scheiding in de kerk wel reden tot een feestje ? (cru gezegd)

Bovenstaand stukje is een verzameling van kleinere fragmenten uit de film over Luther. Het geeft goed aan waarom er verandering nodig was in de enige christelijke kerk die we hier in het Westen hadden. Volgens mij zeggen beelden soms meer dan woorden, zelfs als je de blunder van de priester - met verbrande hand die even later achteloos een papier vasthoudt en zijn handen pijnloos vouwt - over het hoofd ziet...


Waarom gedenken veel protestanten deze dag? Omdat we ons beter voelen dan Rooms Katholieke gelovigen? Ik hoop het niet zeg. Honderden jaren geleden was de R.K.K. absoluut onvergelijkbaar met de kerk van nu. De kerk had toen gewoon teveel macht, teveel decadentie, was te werelds en manipuleerde de gelovigen d.m,v. angst en daaraan gekoppeld macht/ aflaten/ het kopen van zaken die nooit te koop kunnen zijn. Nu is die macht een stuk minder en met de nieuwe paus zal het met de decadentie ook steeds minder worden. Bisschoppen zoals de bisschop die in Duitsland het nieuws haalde met een megaverbouwing van miljoenen, worden op het pauselijk matje geroepen. Met zo'n grote kerk is het te verwachten dat er een flink aantal incidenten zijn, maar als we eerlijk zijn komen in de protestantse kerken ook veel nare dingen voor. Helaas zijn de mensen die de kerk vormen niet zondenloos en ook heeft niet iedere kerkganger een levende relatie met Jezus Christus (hoewel ook dan we nog in zonde kunnen vallen).

Zijn er dan geen verschillen? Uiteraard wel. Dat één man zoveel macht binnen de kerk kan hebben, als een paus, dat kan er bij ons protestanten niet in. In de Reformatie kwam er een grotere vrijheid van denken, de Bijbel verscheen in de eigen taal, mensen werden aangemoedigd zelf te denken. Uiteindelijk ging dit helaas wel ten koste van de eenheid van de kerk. Doordat we de Bijbel konden lezen, waren beelden en kerkelijke kunst niet meer nodig en het risico was te groot dat de beelden an sich aangebeden zouden worden. Daarom verdwenen ze uit de protestantse kerken.  En wat nog meer? De onderstaande links geven in twee delen een mooie, spannende verwoording van een geschiedenis uit de tijd van de hervormingen, met Luther als centrale figuur.

De reformatie - deel 1
De reformatie - deel 2 
Met dank aan de persoon die dit op youtube heeft gezet!

Wat ik daarbij nog wel wil zeggen is: in deze tijd hebben we elkaar als christenen hard nodig. Ik wil me op geen enkele manier afzetten tegen mijn Rooms Katholieke broeders en zusters. Onze geadopteerde zoon is de eerste maanden van zijn leven op een geweldige manier opgevoed door de zusters van de orde van Maria Theresa. De liefde van Christus was van het gezicht van de zuster die voor hem zorgde af te lezen! Desondanks ben ik blij met wat de reformatie mij heeft gebracht, zonder deze omwenteling had ik nu niet mijn eigen Bijbel kunnen lezen, had ik niet vrij mijn eigen mening kunnen vormen op basis van deze Bijbel en had ik mijn geloof alleen kunnen baseren op wat geestelijk leiders mij vertelden.

Ook de R.K.K. is uiteindelijk veranderd. Daar heb ik me wel eens over verbaasd in gesprekken met jonge reformatorische mensen, die leken te denken dat het in Rome nog steeds zo'n poel van verderf was als toen in de tijd van Luther en dat er nog steeds aflaten verkocht werden, etc. Tijd voor een nadere kennismaking zou ik zeggen :-) 

Want met behoud van je eigen identiteit als kerk, kan je toch altijd van elkaar leren. Zo zal ik mij altijd de ontferming en liefde van de Zuid-Afrikaanse zuster herinneren en de toewijding van een oudere monnik die ik ooit sprak in een naburig klooster.

In die zin wens ik al mijn protestantse broeders en zusters een goede en mooie hervormingsdag en mijn katholieke broeders en zusters wens ik ook een hele goede dag en Gods zegen! Dat we allemaal maar continu mogen kijken wat er bij onszelf en in onze eigen kerk nog meer hervorming nodig heeft en dankbaar mogen zijn voor de goede dingen die God ons door de geschiedenis bracht. En ja, dat klinkt moralistisch, maar goed, ik hoop dat jullie het me vergeven; het is in de vorm van een goede wens moet je maar denken :-)

Hartelijke groeten,

Annemieke

PS. Het idee om eens een reis te maken waarbij de Wartburg en andere plekken uit de geschiedenis van Luther op het (eigen) programma staan, is een beetje, min of meer, geboren....wie weet!

4 opmerkingen:

  1. Lieve Annemieke,

    Prachtig uitgelegd en met veel respect geschreven. Bewonderenswaardig hoor om op deze manier je eigen mening duidelijk te maken en toch ieder anders denkende in zijn/haar waarde te laten.

    Heel goed en alle lof voor jou.

    Hartelijke groet, Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel Astrid! Is niet zo calvinistisch he om die lof te ontvangen, haha...maar ik weet hoe je het bedoeld dus ik ga niet betweterig calvinistisch lopen doen :-) Dank je wel.
    Groetjes, Annemieke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Erg mooi onder woorden gebracht! Als protestantse christen lees ik best vaak dagboeken of boekjes met bijbeluitleg, geschreven door een rooms-katholieke geestelijke. Heel verrijkend om te lezen. En dan zie je dat je niet eens zo heel ver bij elkaar vandaan staat.
    Ik wens jou ook een gezegend herdenken van de hervorming!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als neo-katholiek (opgroeid in de Gereformeerd Vrijgemaakte Kerk, vorig jaar met Pasen gevormd en katholiek geworden) vind ik dit erg fijn om te lezen. Je hebt een mooi stuk geschreven en ik sluit me van harte aan bij Adelheid en Astrid. :)

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.