woensdag 4 september 2013

Bramentijd - seizoenstaart


Vandaag vertrokken we met een tas vol bramenplukspullen naar een 'hout' hier in de buurt. Nu ben ik zelf een groot bos-fan, maar aangezien we dat niet in de buurt hebben, heb ik de verschillende 'houten' hier in de buurt leren waarderen.

De houten, dat betekent: loofbomen, struiken, veel water en dus ook waterleven, moerasigge grond waarin je altijd wegzakt zelfs in een extreem droge maand als deze. Kikkers die over de paadjes springen. Libellen, vlinders en soms een fazant of familie  zwanen. Diezelfde weggetjes die overigens telkens maar weer opnieuw moeten worden opgehoogd en elk jaar in de herfst zowat worden weggespoeld door het regen- en grondwater :-) Sommige stukken zouden wel een meter de grond ingaan, zo gaat het verhaal hier.

Het is er veilig genoeg om overdag samen met zoon heen te gaan. Veel wandelaars met honden. En wij dus gewapend met doos-met-deksel, naar ik dacht voldoende bedekte en beschermende kleding (niet helemaal dus), doekjes, scharen, handschoenen, een hapje en drankje en nu maar hopen dat we niet te vroeg of te laat waren.

Beatrix Potter

We troffen het. De bermen waren net gemaaid. Wat had ik spijt dat ik toch het fototoestel had thuis gelaten. Het gras lag in prachtige, ouderwetse opgerolde balen verspreid in het natuurgebied. Het betekende ook dat de weg naar de bramen vrij was gemaakt. De eerste horde brandnetels was al weggenomen en het leek alsof ik bij de bramen kon die eerder nog onbereikbaar waren voor plukkers. Genoeg te plukken dus. Voor zoon was het toch een beetje te stekelig en prikkelig, dus ik ben (later gewogen) gestopt bij ruim 300 gram. Er zat nog een hele grote bruine kikker tussen de bramenstruiken en verder was er van alles te zien en je kon er lekker rennen. Het uitje was dus een succes.

Thuisgekomen heb ik de bramen onder water gezet met azijn en zout om alles te doden wat er eventueel nog in en om de bramen zou leven. Een paar keer goed spoelen en weken en daarna heb ik ze allemaal doorgesneden om te kijken of ze echt schoon waren. 's Middags heb ik op basis van verschillende recepten een eigen bramen-appel-taart gemaakt. Die toch wel zo van de andere taarten afwijkt dat ik het wel echt een nieuwe taart kan noemen! De boter raakte helaas halverwege op, waardoor ik me voor een klein deel moest behelpen meet een vloeibare light-variant (ja diezelfde variant die ik met Kerst had gebruikt, kun je nagaan; niet mijn eerste keus bij het bakken.) Uiteindelijk proefde ik het niet terug, maar de crumble werd wat minder kruimelig en het deeg voor de bodem iets zachter (maar na het bakken gewoon net als ander, lekker hard). Ik heb nog nooit eerder iets echt zelf bedacht, dus ik was best blij dat het gelukt was!


Dit is het recept geworden (trouwens heerlijk met vanille-ijs en ook half warm is íe erg lekker):

Korst:



·         220 g bloem
·         190 gr boter (ik moest hiervan 76 gr vloeibare light bakboter nemen)
·         120 gram suiker (ik gebruikte 60 gr bruine en 60 gr witte)
·         Vanille naar smaak
·         Kaneel naar smaak
·         1 tl Bakpoeder
         1/4 tot 1/2 ei
 

 Vulling:

3 friszure appels (bijv. Elstar)
ongeveer 300 gram verse bramen
citroensap zodat de appels goed blijven
handje vol geroosterd amandelschaafsel (je kan ook experimenteren met hazelnoot/ walnoot)
1 eetlepel maizena, allesbinder of bloem
2-4 eetlepels bruine suiker (naar smaak)
eventueel kaneel naar smaak

Crumble :
2 eetlepels bruine suiker
2 eetlepels bloem
2 eetlepels havermout
(alle eetlepels met een kop erop)
50 gram koude boter in blokjes.
1 tl kaneel
eventueel nog wat geroosterd amandelschaafsel

Extra: koekjes, custarddeeg, broodkruimels, paneermeel of iets anders kiezen om over de deegbodem te strooien om het vocht op te nemen.

Extra: eventueel nog wat honing voor de afwerking.


  Het deeg maken: alles bijeen doen, liefst met koude boter werken, met de hand kneden en door en door koud laten worden en laten rusten in de koelkast (30 minuten?)

Vulling maken: Laagje citroensap (vers of geconcentreerd) in een bak doen, Appel schillen en in stukjes snijden en in het citroensap leggen. Zo af en toe even omwentelen. Bramen erbij en andere ingedrienten erbij. Goed omroeren.

Crumble maken (mengen met hand of mes tot je kruimelige structuur hebt, niet te lang)en even terugzetten in de koelkast tot gebruik.

Deeg in de ingevette vorm doen. Gaatjes met een vork prikken in de bodem. Custardpoeder (of andere optie) erop strooien en vulling erin doen. De crumble over de taart verdelen. Ongeveer een uur in de oven op 175 graden. Ik deed nog wat honing over de taart (net als stroop op een pannenkoek, met een knijpflesje) direct nadat ik de taart uit de oven haalde, maar dat hoeft niet per se. Eventueel kan je er ook nog poedersuiker over strooien. Heerlijk warm én koud.




Een echte seizoenstaart dus. Het geeft wel erg veel voldoening om direct uit de natuur te bakken hoor! En erg fijn dat de bramen schoon en goed rijp waren. Ondertussen heb ik ook veel vlierbessen gespot en ik houd de walnootbomen aan de rand van de stad in de gaten. Maar dat is voor een andere keer :-)




Het leukste is nog dat ik weet dat ik deze taart niet in december, maart of juni zal eten. Ik zie mezelf nog niet snel 300 gram bramen kopen buiten het seizoen. Dat maakt deze taart extra bijzonder voor mij en dat rechtvaardigt natuurlijk een tweede stukje. toch?

Hartelijke groeten,

Annemieke


Illustraties van Brambly Hedge door Jill Barklem. 
(Eerste illustratie bovenaan van Beatrix Potter) 

7 opmerkingen:

  1. Dit ziet er SMAKELIJK uit!
    Wat een OVERHEERLIJK RECEPT :-)
    Daar wordt een mens blij van!

    Dat is het mooie van leven met de seizoenen,
    je gaat de dingen meer waarderen en op waarde schatten.
    Soms er zelfs verlangend naar uitzien.
    Leuk is dat hè!

    DANK voor je inspirerende post!

    LIEVE GROETEN, Suzanne



    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi is dat inderdaad, dat leven met de seizoenen. Steeds meer probeer ik zo te leven en het voelt heel prettig en geeft veel voldoening.

    Wij aten laatst ook crumble (van valappels) met ijs als toetje. Heerlijk. Maar jouw recept met bramen lijkt me ook lekker, ga ik binnenkort proberen. Dank je voor de tip.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ziet er inderdaad heerlijk uit! Zelf heb ik inmiddels al heel wat bramen geplukt, maar ik maak er vooral sap of saus van. Een appel-bramentaart nog nooit! Na jouw verhaal krijg ik er ook zin in, dus ik moet ook nog maar weer eens op pad.
    Fijne dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En een dérde stukje is ook nog wel gerechtvaardigd vind ik. Wat een prachtstuk taart zeg.. het water loopt me in de mond! Heerlijk genoten van je verhaal en je mooie foto's! Groetjes, Josee

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een gezellige middag hebben jullie gehad, en nog met zo'n lekker resultaat ook! Hierachter groeien bramen in het park, en ik heb er al eens bramenjam van proberen te maken, maar die werd heel waterig, dit is een veel beter idee! Ik kan het gewoon niet laten om die bramen (of andere wilde vruchten en noten) zomaar te laten hangen! Helaas staan de stadsschapen nu in het park, die gaan overal de velden gras leegeten, en toeren zo de hele zomer rond in de stad, hopenlijk eten die ze niet op haha! Maar ik denk dat de 'brummels' zoals ze hier genoemd worden, te stekelig zijn voor schapentongen. Leuk idee, zaterdag ga ik hem ook maken!
    Ben je alweer begonnen op school? Of heb je nog verlof?
    Groeten vanuit een tropische tuin,
    Mama lieveheersbeestje.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. morgen ga ik deze taart maken! lekker lijkt hij me...ben benieuwd wat de verjaardagsvisite van zaterdag ervan vind! groetjes Ilse

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heb de fruitmixtaart in een vlaaivorm gedaan met het deeg zoals hierin staat ook op de bovenkant in reepjes (dus zonder kruimel/havermoutdeeg).

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.