woensdag 12 juni 2013

Het foto-album van oma

Na jaren is pasgeleden dan eindelijk het foto-album van mijn oma afgekomen. Het boek is naar mijn moeder gegaan, zodat alle foto's die zij na het overlijden van oma (haar moeder) had, niet verdeeld zouden worden  maar als een geheel bij elkaar kunnen blijven.

Snel nam ik er nog een paar foto's van. Dit zijn dus foto's ván foto's. Misschien dat ik later nog eens echt de tijd kan nemen om foto's van het album te maken. De foto's zijn namelijk zo mooi. Vooral de oude foto's uit de jaren '30, '40, '50, '60, '70 zijn prachtig. Bijzonder is dat die oude zwart-wit foto's veelal mooier bewaard zijn dan de kleuren foto's uit de jaren '70 - '90. Maar het leukste is dat van veel foto's uit de jaren '60/ '70 het plezier er van af spat. Vooral bij deze van het appelplukken. Mijn oma krijgt een zakdoek omgebonden en het ziet er naar uit dat ze in de schafttijd een hoop lol hadden!





Als je op de foto's klikt worden ze groter.



Voor mijn opleiding Journalistiek moest ik in het eerste jaar een grootouderinterview afnemen. Stukken ervan heb ik in het album terug laten komen.


Mijn oma van vaders kant had een groter gezin, behalve een trouwfoto kan ik me niet herinneren dat ik oude foto's gezien heb. Misschien zijn ze verdeeld geraakt? Of maakten mijn andere grootouders voor hun tijd best veel foto's? Nog maar eens vragen.

Zeker is, dat ik een tic heb voor oude, vintage foto's. Ze kunnen me niet onberoerd laten. En vooral niet als het dan ook nog familie foto's zijn. Soms roepen ze gevoelens van weemoed, gemis of waardering op en soms brengen ze gewoon een grote glimlach op je gezicht. Vooral als er jaren en jaren aan je voorbijgaan in slechts enkele bladzijden. Het is een beetje als een roman over iemands leven. Volgens mij heeft Francine Rivers wel van die boeken geschreven waarin de bejaarde dame op het einde sterft. Je slaat het boek dicht en je voelt je toch een beetje onder de indruk en behoorlijk melancholiek. Ook al is er de vaste hoop op een beter leven. Dat gevoel blijft. Maar ook de glimlach om die gekke foto's die er tussen zitten.

O en wie van ook van vintage foto's houdt...neem vooral eens een kijkje op dit blog: http://henhousehomemade.blogspot.nl/
Zo mooi!

3 opmerkingen:

  1. Ooh wat heerlijk dit! :-)
    Ik moest in de 1e van het VO een interview houden met 1 van mn grootouders. Daar moest dan een verslag van gemaakt worden. Ik heb dat toen van mn opa van vaders kant gedaan. Opa is een paar jaar geleden overleden, dus ben ik extra blij dat ik het toen over hem gedaan heb. Heel waardevol voor mij!
    Was afgelopen dinsdag bij mijn andere opa en oma, en toen heb ik het er juist met mijn oma over gehad om over haar een boek te maken. Ik lijkt veel op haar, heb de liefde voor het koken ook van haar. Over haar jeugd, jonge jaren, all time favourite recipes, huwelijk, kinderen, etc. Lijkt me zo heerlijk om dat van haar te hebben!
    Bijzonder dat jij nu dit post/schrijft, 'toevallig'!
    Gezegende zondag toegewenst! Gr Marike

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. -- Lijkt me zo heerlijk om dat van haar te hebben! --
      Ik bedoelde, dat het me zo heerlijk leek om een boek over haar te hebben waar het voorgenoemde allemaal in staat :-)
      Was een beetje een gekke zin ;-)

      Verwijderen
  2. Haha, ik begreep het wel hoor! Leuk zeg en heel waardevol. Van die dingen die steeds waardevoller worden naarmate de tijd verstrijkt!

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.