maandag 10 september 2012

Revive your Marriage week 2 - perspectief


In week 2 van de serie Revive Your Marriage gaat het over perspectief nemen. Hoe kijk je tegen de zaken aan?

Ik vond een mooie gedachte op een van deelnemende blogs: kijk niet naar het de buren of het gras daar groener is. Het huwelijk van een ander kan zo mooi lijken, maar werk liever aan je eigen huwelijk.

Het is zo gemakkelijk om te mopperen en te klagen. De een staat positiever in het leven dan de ander. Moet je, je daar gewoon bij neerleggen? Ik denk het niet. Ik ben de afgelopen maanden Exodus, Leviticus en Numeri aan het lezen en één terugkerend thema is 'ontevredenheid' God wordt boos op het volk omdat... ze extravagante zonden doen? Seksuele uitspattingen beleven? Wilde feesten geven? Nee (met uitzondering van het gouden kalf), omdat ze klagen. Toen ik me dat realiseerde, schrok ik wel. In onze cultuur wordt klagen meestal niet als een hele erge zonde gezien. Je bent 'gezond kritisch' of 'je spreekt toch de waarheid?' Dat is niet wat God zegt tegen het volk van Israel.

Israel na hun klachten over gebrek aan vlees en afwisseling.
Bron & goed artikel: http://deegreathouseministriesintl.blogspot.nl/2011/05/no-more-manna.html 

Numeri 14:26 Daarna sprak de HEERE tot Mozes en tot Aäron:27 Hoelang zal Ik nog bij deze boosaardige gemeenschap blijven, die tegen Mij mort? 

Maar ik klaag toch niet tegen God? O nee? Wie heeft jouw leven vorm gegeven? Wie laat er toe dat dingen gebeuren? Wie staat politci toe te regeren? Wie zegt er in ons geval: ' jullie moeten nog even wachten op een kindje'... enz. enz.  En als het tegen iets is wat echt slecht is, kan ik mij nog afvragen of het klagen goed en zinvol is. Kan je niet veel beter voor die situatie of persoon bidden?

Bovenstaande tekst geeft mij in ieder geval genoeg denkstof. Als ik ervoor kies het negatieve perspectief te nemen, te klagen, te mopperen...dan waardeer ik op dat moment niet het goede aan de situatie, in mijn huwelijk, in de ander. Dus net als het volk Israel zal ik om vergeving mogen vragen en het met Gods hulp blijven proberen en hierin groeien: het goede perspectief nemen.  (En hoe meer ik hierin oefen, hoe beter het gaat -lees: hoe meer God dit zegent-, dus het is zeker aan te bevelen! Met vallen en opstaan mag je groeien.)

Groeien en je uitreiken, net zoals deze gladiolen groeien naar het licht
 Voorbeeldje 

Hoe ziet dat er praktisch uit? Eén voorbeeldje van een 'pessimist in proces van bekering'. Afgelopen zaterdag deed mijn man mee aan een hardlooprace. Hij heeft hier 3,5 maand voor getraind. Van 0 km naar 12,8 km. Ik heb hem zo goed mogelijk gesteund, de tijden van de maaltijden verschoven en met hem meegeleefd in aanloop naar de race. Vrijdag had ik een spandoek gemaakt, pasta voor de dag erop gekookt, een feestelijke, lichte taart gebakken en een T-shirt beschreven om aan mijn man te geven als hij de finish over zou komen. Ik kwam al helemaal in een feestelijke stemming en keek onderhand net zo uit naar de race als mijn man zelf.


Taart voor de sporters en coaches

Zaterdagochtend gaan we naar het dorp van mijn schoonouders van waar de race zou starten. Maar na een gezellig koffiedrinken met familieleden, wordt ik vlak voor de race ziek. Ik wist dat het hoogst haalbare was dat ik bij de start kon zijn, maar de finish zou ik zeker niet zien. Toen we net uitspraken dat we er zo van baalden dat dit nu net nu moest gebeuren, zei mijn schoonvader dat we er niet meer over moesten praten. Het was zoals het was. Ik dacht er even na en heb er verder (volgens mij) niet meer over gepraat of geklaagd. Het was super jammer, maar er over klagen zou mijn man geen beter gevoel hebben gegeven, de situatie niet hebben verbeterd en alleen maar ruimte hebben gegeven voor pessimisme. In plaats daarvan was ik blij dat ik in ieder geval nog naar de start kon gaan, een warm bad kon nemen in het huis van mijn schoonouders en dat mijn man zijn race kon lopen. *

Nichtje met haar eigen spandoek


Oeps...mijn zwager vergeten. En geen stift om hem er nog even bij te zetten, maar we houden ook van hem hoor!

 Vroeger was ik door zoiets helemaal verslagen geweest: 'ik had er zolang naartoe geleefd en nu dit, en al het voorbereidend werk was voor niets geweest want ik kon daar nu niet staan met een spandoek, en wie moest mijn man 'zijn overwinningsshirt' nu geven? Enz. enz. ' Maar zelfbeklag doet niemand goed. En zo merk ik dat God mij zegent als ik Zijn weg zoek. Een tijd geleden hebben we 10 dagen geprobeerd niet te klagen en sindsdien proberen mijn man en ik er erg op te letten. We struikelen nog vaak, maar we merken dat als we bewust kiezen voor een positief perspectief en dankbaarheid aan God, dat Hij dat dan wil zegenen en ons nog veel meer geeft dan dat. We eren niet alleen God maar krijgen er ook nog een veel leukere, meer gezellige dag voor terug. God's richtlijnen zijn echt goed, dat blijkt maar weer!


Gelukkig waren er veel familieleden (die in de buurt woonden) bij de Finish. Zo gaaf dat ze meeleefden en er bij wilden zijn. Door hun fotootjes kon ik achteraf toch mijn man over de Finish zien 'vliegen.'

 UITDAGING
Perspectief nemen kan ook te maken hebben met terugkijken naar bijzondere perioden in je leven. De uitdaging die bij week 2 hoort is een wandeling te maken op de laan van herinneringen: een fotoboek/ oude liefdebrieven/ digiale foto's te pakken en samen mooie momenten op te halen. Misschien zelfs wel lijfelijk naar een plek te gaan die veel voor jullie betekent. Herinner wat je elkaar beloofd hebt toen je trouwde en wijd je zelf daar weer opnieuw aan.




  • 2 Kor 2: 14 En God zij dank, Die ons in Christus altijd doet triomferen en door ons de geur van Zijn kennis op iedere plaats openbaar maakt.
  • Efeze 5: 20 en dank altijd voor alle dingen God en de Vader in de naam van onze Heere Jezus Christus.
  • 1 Thess 5: 18 Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u.  

Klik hier voor meer artikelen (Engels):

 

*Trouwens achteraf was ik nog dankbaarder dat mijn man altijd zorgvuldig traint en een hartslagmeter gebruikt en zijn lichaam goed kent. Dat hij geen grenzen overgaat die niet kunnen. Er bleek een jonge deelnemer te zijn overleden net voor de finish. Ik weet niet wat de oorzaak was en zeg dus ook echt niet dat hij onzorgvuldig was, maar ik was wel dankbaar voor de zorgvuldigheid die God mijn man gegeven heeft en voor Gods bewaring. En uiteraard leven we mee met de familie en mensen rondom deze jonge hardloper.

10 opmerkingen:

  1. Lieve meis, wat laat je me met deze blog weer nadenken!
    Allereerst: wat knap dat je man die marathon gelopen heeft! En ik hoop dat je al weer wat opgeknapt bent, hoe vervelend om op zo'n moment ziek te worden.
    Werkelijk heel knap van je dat je er niet in bleef hangen, maar het gewoon aanvaardde en er in kon berusten.
    Ikzelf ben een echte klager, helaas. Ik weet het van mezelf en probeer me hier anders in op te stellen, maar dat valt werkelijk niet mee... Heb dan het gevoel dat ik heel zielig ben en de hele wereld erop uit is om mij dwars te zitten. Ik vergeet dan de vele zegeningen die ik elke dag weer krijg en moet me er dan echt toe zetten om alles weer in perspectief te zien.
    Dank je voor je bemoedigende woorden en de spreekwoordelijke schop onder mijn .... die ik hierin lees.
    Fijne avond nog en lieve groet, Sannepan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eye-opener! (ik kan er soms ook wat van)
    En dan te bedenken dat er nooit een klacht over Christus' lippen is gekomen. Honger, vermoeidheid en uitputting, tegenstand, onbegrip, harde harten, laster, pijn, spot... geen klacht! In onze plaats! In Gods ogen mogen wij mensen zijn die nooit ook maar één keer geklaagd hebben :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een mooi stukje weer...ik ben ook geneigd om veel dingen van de sombere en negatieve kant te zien,tot je weer onderwijs krijgt uit Gods Woord...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi!!
    Ook al had ik al gereageerd op deze blog, ik wil je toch nog een vraag stellen als dat mag. Over de Duggar-familie, ik weet namelijk dat je ook hun afleveringen kijkt en verder weet ik niemand die ooit van deze familie heeft gehoord, vandaar! ;)
    Ik volg ze nu al een tijdje, via hun blog en via youtube bekijk ik de afleveringen. Ik kijk er graag naar, vind ze werkelijk geweldig, maar nu ik een tijdje geprobeerd heb om ook een beetje van hun normen en waarden over te nemen, om net zo met mijn kinderen om te gaan zoals zij doen (en ik heb er "maar" 2), lijkt het wel onmogelijk voor mij om zo te worden. Ik heb werkelijk het geduld, uithoudingsvermogen en zelfbeheersing niet zoals ik die bij heb zie. Het ontmoedigd me nu zelfs als ik er naar kijk, zo van, ik zou ook zo graag zo zijn, maar het lijkt wel alsof het nooit zo zal zijn. Nu lijkt het me ook wel makkelijker om op die manier te leven als je zo bent opgevoed en als je op een soort van "eilandje" woont ipv mijn rijtjeswoning in een klein dorpje. Hoe sta jij hierin?
    Ik blijf naar ze kijken hoor want ik vind ze zo'n mooi licht in deze donkere wereld.
    Lieve groet, Sannepan

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @ Allen bedankt voor de reacties en mooie invalshoeken.

    @ Sannepan, even op je laatste stukje reagerend...een paar losse gedachten:
    - Ik weet dat Michelle pas nadat ze al een aantal kinderen had (6-7 ofzo) van houding ging veranderen. Ze merkte dat ze veel schreeuwde tegen de kinderen en haar controle verloor (ja, echt!)
    - Ik weet ook dat zij aan homeschooling doet zodat je invloed op je kinderen nog groter is, je bent alleen al veel meer uren samen.
    - Daarnaast hebben ze een speciaal homeschool programma dat zich richt op de ontwikkeling van je karakter volgens Bijbelse principes. Dit hebben wij niet en is dus lastiger.
    - Het is iets waar de Duggars al zo'n 15 jaar (?) ongeveer meer bezig zijn en waarin ze door wat meer geisoleerd te leven en dmv dat homeschooling programma en congressen in konden groeien.

    Ik kan niet voor jou spreken, maar voor mij betekent dit:
    1. rustig aan doen.
    2. positief blijven: Michelle deed het eerst ook heel anders en leerde langzaam aan te veranderen.
    3. Ik probeer me telkens op één ding te richten, bijv. dankbaarheid en dan weer iets anders op te pakken, bijv. dienstbaarheid. Je kan niet je hele karakter in één nacht veranderen of aanpassen, het gaat er om te groeien naar wie God je bedoeld heeft te zijn. Niet om jezelf helemaal te verliezen in al teveel in eens.
    4. Ik lees soms dat mensen bijv. zich op één karaktereigenschap per maand richten, je kan ook een andere structuur kiezen als je dat helpt.
    5. Ik weet dat ik altijd fouten zal maken en daarbij vind ik de bijdrage van Jannemarie ook heel mooi.
    6. Ik ben bezig een karakterkaart van De Duggars te vertalen. Daarin staan een stuk of 40 karaktereigenschappen met Bijbeltekst en korte uitleg. Let op: de Duggars willen dat hun kinderen dit gedurende hun hele schoolloopbaan en misschien wel leven, leren, dus niet in een week. Je zou per periode, je hierop kunnen richten met je kinderen en de Bijbeltekst samen leren. Er in het dagelijkse leven vooral heel veel complimenten over geven als de kinderen laten zien dat ze dingen doen die bij die karaktereigenschap passen. Ik hoop het vertaalwerk snel klaar te hebben en op het blog te kunnen delen.

    Heb je hier wat aan? Je kan altijd reageren of mailen hoor.

    Het belangrijkste is dat we allemaal van vergeving mogen leven! Als je iets uit dankbaarheid aan God terug wilt geven dan zal Hij dat vast waarderen, ook al is het op een gebroken manier. Hij ziet je intenties.

    Lieve groeten,

    Annemieke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Ik besef ook wel dat dit moet groeien, ik ben hier pas een paar maanden echt mee bezig. Heb nu eenmaal niet zoveel geduld ;)
      Gisteren heb ik de 2 boeken van de fam Duggar besteld, ik ben heel benieuwd wat daar allemaal in staat!
      Jammer dat we in Nederland niet zo iets hebben als Goodmorning Girls, dan zouden we elkaar kunnen helpen bij vragen zoals dit.
      Nogmaals bedankt en ik ben benieuwd naar de karakter-kaart.
      Groetjes Sannepan

      Verwijderen
  6. O ja ik probeer het zo concreet mogelijk te maken. Ik kom een beetje uit de traditie van 'je kan jezelf niet veranderen' en 'God moet het in je werken.' Maar God geeft ons, onze eigen intelligentie en heeft ons geschapen met goede eigenschappen die ons kunnen helpen om Hem te volgen. Daarbij belooft Hij zijn heilige Geest om ons te helpen, ook al zien we dat soms zelf niet. Maar goed: concreet maken. Als je god wilt dienen door meer dienstbaar te zijn, luister dan niet naar dat zeurende stemmetje van 'ik zou eigenlijk meer dit moeten doen, of daarheen moeten gaan.' Plan liever 1 of 2 concrete dingen die je wilt gaan doen voor een ander om dienstbaar te zijn. En het mag ook best iets zijn wat je leuk vind en waar je zelf blij van wordt. Uitbouwen kan altijd nog ; - ) Als je toch zelf mag kiezen... Zet ze in je agenda en doe het vervolgens ook. Zo kom je uit de cirkel van schuldgevoel dat je nooit voldoet aan de eisen. Nee, je voldoet ook niet aan God eisen, maar door Christus wel. En door Zijn genade heb je toch mooi twee mensen blij kunnen maken. Je mag dan positief terugblikken en God danken dat Hij je laat groeien. Zo kan Christen zijn ook heel mooi en positief zijn, met ietsie minder kramp : )

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dank je wel voor je openheid! Zo fijn om je blog te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. heel inspirerend weer annemieke! mooi om te zien hoe God jou gebruikt! je bent een lichtje in je omgeving! Ik wil ook nog een tip toevoegen wat ik zelf heb mogen ontdekken: Vraag concreet in je gebed voor vervulling van de Heilige Geest. Als Gods Geest in je kan werken, kan je ook beter groeien in dienstbaarheid en dankbaarheid etc. God heeft Zijn Geest wel beloofd maar als we er niet om vragen... En God wil gebeden zijn! en voor drukke vrouwen heb ik de tip om stille tijd gewoon te plannen in je agenda. het komt er anders niet van is mijn ervaring.

    je hefst-blog was ook weer mooi! ja ik heb ook zin in de herfst. ik heb zelfs al kastanjes gezocht en een herfst tafeltje gemaakt in de kamer. de kaarsjes branden ook weer iedere avond. heerlijk weer!

    liefs elis

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @ Elis, dank je wel voor je goede raad. Dat is inderdaad iets dat me soms te groot lijkt om te vragen, maar dat is niet de juiste houding. Je kan nooit teveel vragen van het goede! Je hebt me op iets goeds gewezen. Dank je. Ook je andere digitale berichtje neem ik ter harte. Blijf zeggen wat je op je hart hebt, op de een of andere manier kan jij het altijd heel aanmoedigend of bemoedigend verwoorden!

    @ Jedidja, leuk dat je de tijd neemt om zo vaak even een reactie achter te laten. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.