donderdag 19 juli 2012

Kracht in zwakheid - Strength in weakness

Weet je wat ik het fijne aan bloggen vindt? Dat je zo opgebouwd kan worden door wat je leest. Soms gewoon opgefleurd, soms ook echt opgebeurd. Vandaag las ik twee blogberichten die wel precies voor mij geschreven leken. Ik moest lachen en meeleven. En uiteindelijk dacht ik: 'amen!'

Do you know what I find the best thing about blogging? The way you can be uplifted by what you read. Sometimes it just brightened me up, and sometimes I feel really uplifted. Today I read two blog posts that were just written for me. I laughed and I sympathised. And finally I thought, "Amen!"



En aangezien de blogberichten waarin ik eerlijk mijn eigen imperfectie beschrijf altijd op veel herkenning kunnen rekenen, wilde ik deze twee blogberichten graag met jullie delen.

1. http://unplugyourfamily.blogspot.nl/2012/07/equipping-called-for-imperfect-people.html. Dit bericht gaat over een christelijke vrouw die zich vaak minder bekwaam voelde dan anderen, maar uiteindelijk ontdekt dat God geen bekwame mensen roept, maar mensen bekwaam máákt!

2. http://time-warp-wife.blogspot.nl/2012/07/grab-glass-half-full-of-acceptance.html. Dit bericht gaat over iemand die het niet van zichzelf kan hebben dat ze zoveel fouten maakt, waardoor alles mis lijkt te gaan maar dan ontdekt dat God haar een keuze geeft in de manier waarop ze hiermee om kan gaan. In dit artikel komt ook deze tekst naar voren, die ik prachtig vindt:


Filipenzen 3: 12 Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen. 13 Broeders, ikzelf denk niet dat ik het gegrepen heb, 14 maar één ding doe ik: vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus. 


Ik had vandaag ook echt zo'n dag dat ik me behoorlijk onbekwaam voelde. Dit weekend behoorlijke buikgriep gehad en ik ben nog steeds erg snel moe, merk ik. Vandaag was echt zo'n dag van verkeerde prioriteiten. In plaats van de afwasmachine uit te ruimen en de berg afwas van gisteren weg te werken, ga ik behoorlijk niet nodig- bolletjes proberen te bakken. Waardoor we ook nog niet eens vroeg konden eten, wat ik wel beloofd had thuis vanwege een hardloopschema. Intussen moe en sjachrijnig en schuldig vanwege de zooi, was ik niet echt het beste gezelschap om naar thuis te komen : ( En wie raadt het al? De bolletjes zijn niet echt gelukt.

En helemaal achterin mijn hoofd: daar zeurt nog een adoptieverhaal van nog onbeantwoord verlangen. Zouden ze vandaag bellen? Zou dit de week zijn? Hoe lang moeten we nog wachten? Waar is ons kindje in de procedure? Waarom brengt het geluk van een ander, zoveel verlangen bij mij zelf naar boven? Waarom kan ik mijn hart letterlijk sneller voelen kloppen als ik er aan denk hoe het zou zijn als ze ons zouden bellen? Waarom kan ik dit niet loslaten voor nu en doorgaan met mijn dagelijks werk?

En dán Filipenzen 3 lezen op een ander blog...dat maakt mij weer blij! Ik weet dat God mij roept om hier thuis op deze plek te dienen. Ik voel me zo vaak onbekwaam, maar morgen is er weer een nieuwe dag met nieuwe kansen. Hij zal mij bekwaam máken. Ik vergeet wat achter mij is en strek mij uit naar wat voor is! 

PS. Hebben jullie het ook gehoord van de zomer? Zou het dan echt waar zijn dat het mooie weer volgende week gaat beginnen?

 


And since the blog posts in which I honestly describe my own imperfections always can count on a lot of recognition, I wanted  to share these two blog posts with you.

1. http://unplugyourfamily.blogspot.nl/2012/07/equipping-called-for-imperfect-people.html. This post is about a Christian woman who often felt less competent than others, but eventually discovered that God calls people not already fully equipped, but that God Himself equips His people !

2. http://time-warp-wife.blogspot.nl/2012/07/grab-glass-half-full-of-acceptance.html.
This post is about someone who can not accept that she makes many mistakes by which everything seems to go wrong. But then she discovers that God gives her a choice in how she can deal with this. This article is also quoting this Bible text, which I find beautiful:


Not that I have already obtained all this, or have already arrived at my goal, but I press on to take hold of that for which Christ Jesus took hold of me. Brothers and sisters, I do not consider myself yet to have taken hold of it. But one thing I do: Forgetting what is behind and straining toward what is ahead, I press on toward the goal to win the prize for which God has called me heavenward in Christ Jesus. ~ Philippans 3:12-14, NIV


Today I had really a day that I felt quite incompetent. This weekend I had a bad stomach flu and I'm still very tired, so I notice. Today was really a day of wrong priorities. 

Instead of cleaning and get rid of the mountain of stuff waiting on the dishwasher (since yesterday), I decided -quite unnecessary- to try to bake pull apart buns. Because of that we couldn't eat dinner early, what I did promise because of a running schedule. Meanwhile, tired and grumpy and guilty because of the mess, I was not really the best company to get home to : (  And yess, you'll guess? The buns didn't turn out right. 

And at the back of my head: the adoption story of still unanswered longing nags. Would they call today? Could it be this week? How long must we wait? Where is our child right now in the procedure? Why does the happiness of someone else,  creates so much desire in myself ? Why do I feel that my heart literally beats faster when I think of how it would be if they would call us? Why can't I let go for now and continue my daily work?

And then to read Philippians 3 on another blog ... that makes me happy! I know that God calls me to serve at this place, at home. And often I feel so unable, but tomorrow is a new day with new opportunities. He will make me qualified. 'I forget what is behind me and stretch out to what is to come!'

PS. Have you heard of the summer? Would it really be true that the good weather is coming here next week?
  (We didn't have had any  sunny days yet, it's cold since...ever - and it rains every day, but now they predict sun, so you see were my excitement is coming from : )

 

12 opmerkingen:

  1. Your post is so encouraging. Thank you!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. You're welcome, I enjoy reading your blog, there's so much wisdom in it!

      Verwijderen
  2. Heel erg bedankt voor je bemoedigende blog. Op facebook lees je meestal alleen de leuke kanten van mensen hun leven en als ik me daarmee vergelijk voel ik me soms echt falen. jouw verhaal is een bron van herkenning en laat me beseffen dat het niet alleen bij mij niet altijd perfect gaat. dank je wel! lieve groetjes, Evelyn

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Evelyn, ik ben blij dat ik je heb kunnen bemoedigen. Soms is het wel een beetje eng om zo eerlijk te zijn, maar ik merk dat juist dat anderen kan bemoedigen. En ik vind het zelf inderdaad ook fijn om bij anderen te lezen. Niemand is perfect, maar God is groter dan ons falen! Bedankt dat je me laat weten dat je er iets aan had.
      Fijne zondag,
      Annemieke

      Verwijderen
  3. Het lijkt me heel moelijk om zo te moeten wachten, en niet te weten hoe lang! Als je weet dat het negen maanden duurt, zelfs al ben je negen maanden misselijk, dan kun je in elk geval rustig aftellen. Langer dan 9,5 maand zal het zeker niet duren. Maar voor jullie is het zo onzeker! Veel sterkte daarbij, maar ook veel blijdschap in het verwachten!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Jannemarie, dat is zeker waar wat je zegt.

      Verwijderen
  4. Ik vind het mooie aan blogs lezen dat ik al bloghoppend vaak bij een antwoord uitkom op een vraag waar ik dan al een poosje mee rond loop. Zo bijzonder dat ik dan op zo'n manier antwoord krijg.
    Ik vind het zelf ook frustrerend dat zoveel dingen mij niet lukken, en ben dan ook snel geneigd om in zo'n bui te blijven hangen en dan ook niks meer positiefs te kunnen zien. Hoe fijn is het dan om bij andere dames bemoediging te lezen.
    Het lijkt me heel moeilijk om in onzekerheid te leven over zo'n belangrijk deel van je leven, ik vind het dan ook niet meer dan logisch dat die gedachten daarover je bezighouden en dat je ze moeilijk los kan laten. Wat mij het beste helpt om wat rustiger te worden, is simpel hard werk. De vloer met de hand dweilen ofzo, dat helpt mij in ieder geval.
    Ik hoop dat je je snel wat fitter voelt en ik bid dat jullie snel antwoord mogen krijgen over wanneer jullie kindje bij jullie mag komen wonen, houd je ons op de hoogte?
    Nog bedankt voor de boekhandel-tips! Ben idd geslaagd bij die zaak in Gouda (woon zelf op de Veluwe dus laat ze bezorgen), een kinderbijbel (die de juf ook op school gebruikt), een paar kartonboekjes voor mijn kleine jongen en een dvd van "wat zegt de Bijbel?" Die serie kende ik al in het engels en ik was blij verrast dat ze nu ook in het nederlands te verkrijgen zijn!
    Sorry, voor mijn lange verhaal...
    Fijne middag nog en vriendelijke groet, Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Sandra,
      Fijn dat je geslaagd bent. Niet nodig om excuses te maken, ik vind de reacties van mensen altijd weer erg leuk om te lezen, dat bemoedigd mij ook weer! Uiteraard zal ik zodra het duidelijk en zeker is, ons goede nieuws van de daken willen schreeuwen, dus we zullen dat vast delen! Mocht je eens in de buurt van Gouda zijn, dan kunnen we best een keer afspreken.
      Groetjes,
      Annemieke

      Verwijderen
  5. Kan het goed zien hoor,dat je een wat moedeloos bent. Mar je veolde jezelf niet al te fit en dat werkt toch ook mee.
    Weet je. je blog lezen doet me vaak goed,omdat ik dan lees dat ik niet de enige ben die het even niet kan overzien.'Een ouderling zei eens: In voorspoed dankbaar ,maar in tegenspoed geduldig. Dat is waar,maar het moet ons ook weer op de knieen brengen he?We willen allews doen(ik wel hoor),maar het gaat zo vaak anders als ik wil en blijkt vaak ook beter te zijn.
    We willen jullie sterkte toewensen en vergeten jullie niet in het gebed hoor!!
    Een hele goede en gezegende zondag!
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Controle loslaten en geduld leren zijn inderdaad dingen die we volop aan het leren zijn. Het is daarbij juist zo'n steun te weten dat God een plan heeft met dit alles, te weten dat Hij al weet wie ons kindje zal worden en waar dat kindje is in de procedure. Van nature wil je dat kindje morgen al ontmoeten, maar ik geloof tegelijk dat Gods datum de beste is, ook als dat verder in de toekomst ligt. Maakt ook dat we God juist zo nodig hebben om ons dat vertrouwen en geduld te geven, want van onszelf... Wat fijn dat je voor ons bidt en wat bijzonder om dat te horen! Heel erg bedankt hiervoor! Zo hartverwarmend om te weten dat er mensen zijn die niet alleen aan je denken maar ook je zaak op het hoogste adres brengen : )
      Ook een hele gezegende zondag en bedankt voor de bemoediging!

      Verwijderen
  6. Hey anne, fijne blog weer! herkenbaar, maar gelukkig is het morgen weer zondag! En zo leer je inderdaad wel wat geduldig zijn is, ik weet er alles van. gelukkig hebben we een Vader die zich over ons ontfermt! psalm 103
    liefs elis

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Elis. Je moet weten dat we ook voor jullie bidden. Je bent zo'n tevreden mens, maar ik weet dat jullie ook nog een verlangen in je hart hebben. Omdat jullie al een meisje hebben hoeft dat verlangen er vast niet minder om te zijn, dus we bidden ook voor jullie! Ook voor vertrouwen, geduld, creativiteit, tevredenheid en wat jullie maar nodig hebben in jullie situatie. God weet het, het beste!
      Fijne zondag,
      Annemieke

      Verwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.