maandag 21 mei 2012

De perfecte (huis-)vrouw



 De laatste tijd kom ik nogal wat goede blogposts tegen over perfectie. Iemand die er naar streeft een Spreuken 31 vrouw te zijn, maar er tegenaan loopt dat je dan wel oververmoeid en vreugdeloos kan worden (er vroeg uit en heel laat doorgaan doet de meesten van ons geen goed) en ontdekt dat alleen door Jezus Christus, God je als volmaakt kan zien. Iemand die alles juist wel goed voor elkaar had maar door haar 'perfecte leventje' haar vriendinnen juist af schrok. De lat lag zo hoog, dat haar vriendinnen dachten dat ze hier ook naar moesten streven. Je kent dat ongemakkelijke gevoel vast wel als iemand ongelofelijk uitblinkt op een gebied waarop jij enorm worstelt om maar enigszins voldoende te 'scoren.' Want het gaat vaak onbewust om scoren, vrouwen vergelijken nou eenmaal erg graag. Spreuken 31 wordt een frustrerende meetlat, terwijl alle inspiratie die vanuit dit Bijbelgedeelte op je af kan komen verbleekt.

Perfect?

Ik vroeg me dus af... als ik over de mooie momenten, de schoonheid om mij heen blog...blog ik dan om mijzelf en mijn eigen leven naar voren te brengen of om God ervoor te danken en bloglezers te inspireren? (Ik heb besloten dat het toch tenminste van beide iets is) Als ik alleen maar over al dat mooie, gezellige en leuke blog, lijkt het dan niet dat ik een perfect leven heb? Is dat eerlijk?


 
  
En nu even eerlijk...

Misschien niet, dus vandaar vandaag de andere kant: bij mij in de keuken liggen er ook regelmatig borden, brood, potjes en pannen over het hele aanrecht. Als ik kook explodeert er meestal iets in de keuken (meestal rotzooi) en is het maar goed dat mijn man een beetje achter mij aan opruimt (vooral bij iets ingewikkelds). Ik 'vergeet' de badkamer te soppen of de vloer te zuigen en ik kijk standaard nooit omhoog bij het zuigen zodat er altijd wel ergens een racheltje aan het plafond hangt. Ik vergeet kaartjes te sturen aan mensen die het nodig hebben. O ja, en we halen ook nog wel eens aan ongezonde opwarm pizza of patat van de snackbar, terwijl mijn lijn al niet is zoals ik zou willen ....

Bovendien kan ik niet wat veel vrouwen tegenwoordig wel lijken te kunnen: alles met elkaar combineren: een grote baan, sporten, een groot sociaal netwerk, creatief zijn, een goede echtgenote (en moeder) zijn en ook nog eventjes -het liefst op een 'vrije dag' ofzo - het huishouden erbij doen.
 

 Ha,ha, die man kijkt wel bedenkelijk... typische afbeelding uit 1960. Ik zie mijn man nog niet snel zo kijken....GELUKKIG!
 Eenvoudig ontwikkelen

Pff.. wat een eerlijkheid opeens : ) Ik ben blij en God heel dankbaar dat ik ook niet alles tegelijk meer hoef te doen. Dat we de keuze konden nemen om ons leven iets eenvoudiger in te richten. Ik werk niet zoveel en vind het steeds fijner om veel thuis te zijn. Ik ben nooit zo'n huishoudster geweest en wilde het ook never nooit worden, maar ja, dingen veranderen. Het hoeft niet altijd op die ene manier die je kent. En het hoeft ook niet perfect.

Ik geniet er wel van om mezelf te ontwikkelen. Maar niet op alle gebieden tegelijk. Ik merk wel enige voortgang, maar ik vind het in het huishouden nog steeds lastig om prioriteiten te stellen of volgens een bepaalde planning te werken. Toch heb ik er wel vertrouwen in dat ik hierin groei. Ook zou ik graag de komende tijd wat gezonder leven. Al dat bakken en koken is ontzettend leuk en het zorgt voor gezellige momenten, maar mijn toprecepten zijn wel allemaal wat rijk aan vet en suikers. Een beetje matigen en me meer richten op groenten dus voor de komende tijd. En – omdat ik het toch niet kan laten -  een fotootje van de eerste aardbeien in ons huis, dit jaar. In het nieuwe schaaltje. Ze zijn al op : )




 Alle plaatjes behalve die van mijzelf zijn via Google Images hier terecht gekomen.

Vergelijken

Merk jij ook dat vergelijken met anderen zo’n valkuil is? Als het te netjes is en er komt een topmaaltijd op tafel, kan een ander zich er ongemakkelijk bij voelen. Als je een zooitje hebt terwijl je blog doet  vermoeden dat het altijd perfect is, kan een ander verrast rondkijken. Als we als vrouwen onderling nou eens zouden afspreken dat we elkaar niet de maat nemen...dan zou het even ontspannen zijn! Gelukkig, ik ken al wel een aantal mensen hoor, die dat gevoel weten over te brengen. Heerlijk is dat. Mensen bij wie je altijd jezelf kan zijn. Die in troep of netheid kunnen binnenvallen en die het gewoon-niet-uitmaakt. Hoe doe jij dat als je bij een ander op bezoek komt?



  Citaat uit de film "The Help". Niet alleen voor kinderen van waarde...

De moeite waard...

Hele mooie, eerlijke en bemoedigende artikelen vond ik hier:
http://www.keepinitreal-gina.com/2012/05/loosen-up.html
http://www.littlenaturalcottage.com/2012/05/will-the-super-mom-please-stand-up/
En heel persoonlijk en ook wel ontroerend en humoristisch tegelijk:
http://quiet-hearts.xanga.com/762411368/the-real-me/
(Van een degelijke mennonitische vrouw, die ook wel eens zin heeft om in de kerk op te gaan staan, in haar handen te klappen, een ander lied te zingen of te zeggen dat alles anders moet. Zo kan je zien dat uiterlijk echt niet alles zegt. Ik vond deze eerlijke biecht van deze vrouw zoals ze dus blijkbaar is, veel leuker dan het standaard beeld van een mennonitische vrouw. Hebben jullie dat ook niet, dat mensen sympathieker worden zodra ze feilbaar en eerlijk zijn?)

13 opmerkingen:

  1. Dank je wel voor je eerlijke blog.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wil je even een bemoediging sturen.
    Jouw blog ziet er prachtig uit en ik geniet van alle leuke probeersels zoals tandpasta maken en eierkoeken bakken.
    En het is zo fijn dat we niet perfect kunnen zijn hè?
    Je zou nu eens even bij mij binnen moeten lopen...overal licht wel wat na zo'n weekend met bezoek....
    Annemiek, blijf vooral jezelf want dat is juist zo leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een lieve reacties, dank jullie wel. Dieneke, ik moest nog even denken dat gastvrijheid als gave wordt genoemd in de Bijbel, terwijl netheid op zich zo niet wordt genoemd. Bedankt voor je bemoediging en ik hoop ook dat anderen die zich hierin herkennen er enigszins door bemoedigd mogen worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat herkenbaar!
    Als ik bezoek krijg wil ik altijd dat alles netjes en schoon is, maar omdat ik er altijd moeite mee heb om dat zo te houden, moet ik voor een volgend bezoek weer superhard werken met als gevolg dat je moe en bezweet en vol van stress je bezoek ontvangt!
    Klinkt wel overdreven, maar soms voelt het wel zo, en daar baal ik dan weer van, en denk ik, waarom niet iets makkelijker en ontspannen? Vanmorgen ben ik nog bij iemand (ook een boerin) op bezoek geweest die erg makkelijk is, maar hoe gezellig was dat!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo is het ook Annemieke!
    Ik vond het heerlijk om te lezen. En wat herkenbaar dat je het nooit wilde worden en nu toch doet. Maar dan willen we het gelijk vaak te goed...Ik vind het juist fijn dat je blog eerlijk is.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hello there! My name is Anna, I'm from www.moremudpiesandtutus.blogspot.com and I noticed my blog on your sidebar... I'd love to "meet" you and hear more about how you found my blog and who you are! You can email me at mudpiesandtutus (at) gmail.com if you'd like! I think I'd enjoy your blog also, but I cannot quite read it! ;)
    Have a great day!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heerlijk toch dat je mag zijn wie je bent , met al je goede en wat minder goede dingen, gelukkig is geen mens perfect, dat is niet vol te houden, ik hou ook echt van eerlijke mensen, soms lijkt het ook net of er door mensen een soort van toneelstuk opgevoerd wordt. En daar voel ik me altijd heel onbehaaglijk bij,en trouwens ik vind dat je er prachtig uit ziet!!!!
    hartelijke groet Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heerlijk eerlijk. Ben ook geen geboren huishoudster en stoor me er wel eens aan (mezelf dan)als ik ergens ben en het picobello is.
    Maar met een flink gezin mag er voor mij best iets over de vloer liggen,want we wonen niet in een museum,toch?
    Nu is er een ziek geweest en dat gaat eerst en dan de stofzuiger.
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een leuke reactie allemaal. Iedereen heeft hier wel iets mee geloof ik??? Ha,ha, wat is het soms een uitdaging! Mooi om te lezen hoe jullie hier mee bezig zijn, prioriteiten stellen, eerlijkheid waarderen, zelf eerlijk zijn en iets van herkenning vinden. Super. Veel zegen allemaal,
    Annemieke

    BeantwoordenVerwijderen
  10. oh wat heerlijk om te lezen, wat een herkenning, thank you!!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een herkenning! Ook bij ons in huis gaat het lang niet altijd zoals het moet en dat is voor mij een reden geweest om zelf te stoppen met bloggen en ook niet zoveel blogs meer te lezen. Als je dan leest dat andere vrouwen het schijnbaar op hun gemak kunnen, dan is dat niet bevorderlijk voor je eigenwaarde!
    Groetjes,
    Thara

    BeantwoordenVerwijderen
  12. @ Evelyn, graag gedaan hoor.
    @ Thara, wat bijzonder dat een beetje eerlijkheid zoveel herkenning oproept! Ik vind het zelf al bloggende soms wel lastig om een balans te vinden. Maar bij het lezen van andere blogs ga ik er vanuit dat mensen me willen inspireren. Ik heb een paar blogs in mijn bloglist staan die sommige mensen zouden kunnen intimideren, maar ook blogs die heel eerlijk juist alle pijnpunten, problemen en uitdagingen benoemen, bijv. Keeping it real. Ik voel me door die 'perfecte' blogs niet zo snel geintimideerd (zolang ze het geloof niet perfect voorstellen en zeggen dat volmaaktheid mogelijk is). Ik geloof dat achter die mooie home & garden plaatjes (die me wel inspireren) ook wel eens bergen afwas schuil gaan. Ik kan het ze niet kwalijk nemen dat ze dat niet fotograveren, hoewel ik wel respect heb voor de enkeling die het wel aandurft. Op een blog ben je nooit 100 % jezelf, je laat altijd maar een kant zien. Of dat fout is, weet ik niet, ik houd het wel altijd in mijn achterhoofd. Het is ook maar net wat je doel van je blog is, denk ik. Heb je een blog over je geloof, tjah dan is perfectie veinzen erg. Maar heb je bewust een blog met mooie huis en tuin plaatjes om te homemakers te inspireren en ideeen te geven, ja, dan kan je het ze weer niet kwalijk nemen, denk ik. Een heel verhaal. Maar wat jij schrijft is denk ik ook voor veel vrouwen herkenbaar. Dank voor je reactie. En als je gelooft in God en Jezus werk voor jou, mag je weten dat hij van je houdt, no matter what/ wat je ook doet. Groetjes, Annemieke.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een eerlijke blog. Ik ben zelf een enorme perfectionist maar wel heel gastvrij en dat botst soms ontzettend. Ik denk ook dat het goed is eerlijk naar elkaar te zijn en te beseffen dat niemand perfect is dan God alleen. Ik ben soms dankbaar voor een stapel strijkwas of een vies aanrecht. Dat betekent dat er hier geleefd wordt dat we genieten met elkaar. Ik zag pas een interview met Ann Voskamp en 1 vd eerste dingen die ze zei was 'I'm a mess' . Dat is zoals het is en erg eerlijk. Maar ze wees op God. Hij is genadig en Zijn kracht wordt in mijn zwakheid volbracht!

    BeantwoordenVerwijderen

Your comments make me happy/ Uw of jouw reacties maken mij blij.